Hoi allemaal
op 26 augustus
komt mijn 1e bundel uit..mijn eigen weg
via www.boekscout.nl is hij dan verkrijgbaar
of je kunt dan via mij het boek bestellen
hij is ook in de winkel verkrijgbaar vanaf die datum als je aan mij de boekcode hebt gevraagd
kun je hem kopen in de winkel…
er is binnenkort na 26 augustus ook een boekenbal/presentatie en het boek is je entree bewijs
Stront in je oren
Heb je stront in je oren
Omdat je mijn ware gevoel
Niet aan wil horen
Je vind het negatieve ellende
En bent bang voor de bende
Je denkt wat zal er een ander van vinden
Nou met dink kan ik me niet binden
Het is iets van mij
Mijn gevoel
Iets wat er misschien te lang heeft gezeten
En zich te diep heeft weg gevreten
Heb je stront in je oren
Ben ik dan voor niets geboren
Om te zwijgen om mijn zin niet te krijgen
Ik ben down en gesloopt
En ik had maar op 1 ding gehoopt
En dat is dat je geen stront in je oren had gehad
Of omdat je geen oogkleppen ophad
Want ik ben het zat..
© Michèlle
Jullie raken mij niet meer
Jaren lang zo hect bevriend
We kwamen elkaar wekelijks tegen
Spraken dingen samen af
En nu lijkt het als je niets om me gaf
Nadat er iemand uit ons leven verdween’
Verdwenen jullie ook uit mijn leven
Je kon mij er niet bij hebben
Je vond het te ingewikkeld
Maar een ander kon het wel
Er voor me zijn
Me niet laten vallen in een die goot
Jullie raken me niet meer
Ik word alleen maar laaiend
Om hoe jullie zijnn
Om wat jullie doen
Jullie raken me niet meer
Jullie hebben me al te veel geraakt
Jullie weten niet hoeveel jullie hebben pijn gedaan
Jullie lieten me alleen staan
En dat zijn jullie niet langer waard
En ik heb jullie nu niet langer gespaard…
© Michèlle
Geen uitweg
Soms zie ik geen uitweg meer
Dan heeft het geen zin
En dat doet vreselijk veel zeer
Dan wil ik niet meer verder lopen
Niet meer op iets of iemand
Willen hopen
Alleen gelaten worden met mijn dip
Want juist dan gaan al mijn emoties op’
En geef ik mezelf het liefst een rot schop
Ik zie geen uitweg als het mij te veel word
Dan lijkt het alsof alles op dat moment instort
Dat er op sommige momenten
Niemand om mij geeft
Niemand met mij of voor mij
Naar een einddoel streeft
Ik zie geen uitweg
Gelukkig zien andere dat wel
Want anders kwam er een eind aan
En misschien wel heel erg snel
© Michèlle
Opgekropte emoties
Emoties ze zitten diep van binnen
Soms heb ik geen idee waar ik moet beginnen
Bij het verdriet of bij de boosheid
Dat ik het niet aan kan is een feit
Mensen ze kijken er doorheen
Ook wanneer ik met mijn poppenkast verscheen
Verrotte emoties plaatsen kan ik niet
Ik krop ze op en uit ze niet
Al die ellende het doet me verdriet
Soms zo machteloos
Dat maakt mij zo boos
Ik kan je niet zeggen
Wat ik voel
Want jij bent net als de rest
Die niet snapt wat ik bedoel
En door dat idee
Ja dat rot idee
Zit het me nu niet mee
© Michèlle
De twijfel
Ik hoor de twijfel in je stem
Ik zie het aan de blik aan je ogen
Dat je door zou zetten
Was gelogen
Je nam wat medicijnen
Omdat je uit mijn leven wilde verdwijnen
Ik had de angst
De angst dat het zou gebeuren
De angst iemand op die manier
Nog een keer te verliezen
Het is iets wat ik voor jou niet kan kiezen
Ik zie hoor en merk je twijfel
Ik wou dat ik die weg kan nemen
Maar dat kan ik niet
Het kost mij te veel verdriet
Het idee hebben dat ik heb gefaald
Omdat ik jou niet uit die vollopende put heb gehaald
© Michèlle
Acceptatie
Nooit heb ik het gedaan
Accepteren dat het verleden zo is gegaan
Niet kunnen accepteren dat mensen zo grof zijn geweest
Dat er een enkeling voor mij klaar stond en voor mijn leven heeft gevreesd
Accepteren dat ik anders reageer dan mensen
Omdat het verleden me zo heeft gevormd
En niet door het positieve in het leven
Nooit sterk gestaan in mijn grenzen
En het daarin in aangeven van
Want ik kon afgewezen worden vanwege een bril
Nooit geaccepteerd dat het kon
Waardoor er weer een slachting begon
Continu in een boosheid staan
Om wat voor onrecht me is aangedaan
Jaren was ik de pispaal in het pesten
En nu na al die jaren
Zijn het afvalresten
Niet kunnen begrijpen
Dat mensen dat kunnen
Je niet iets moois van het leven gunnen
Maar niet accepteren dat ik zo ben van buiten
Want hoe het er binnen uit ziet
Heb ik geen kans gehad om het te uiten
Sommige mensen deden dat wel
Maar dat waren dan sommige docenten
Of vrienden die me goed kennen
Die niet vanwege een bril wegrennen
Of er juist een stempel van maken
Wat me nu nog altijd weet te raken
Een bril als afschrik punt
Nee dat is iets wat ik nooit zal accepteren
Omdat andere mensen met mij samen iets proberen
Het gevoel aan mij terug te geven
Waarin ik stond in het leven..
Dat een bril niet er toe deed
Maar dat mijn kwaliteit voorop stond
Die ik nu niet meer weet want dat heb ik weggestopt onder de grond
Ik moet mezelf accepteren
Ik moet accepteren dat niet iedereen zo begripvol is
Maar met mezelf zijn is niets mis
En dat moet een ander maar accepteren
© Michèlle
Als ik kon …
Als ik nu kon vertellen
Wat ik voelde
Wat ik soms bedoelde
Was het voor iedereen makkelijker geweest
Was het niet elke week
Weer een knalfeest
Dan kon er normaal worden gesproken
Dan was ik niet na een knaller zo gebroken
Ik voel me misschien niet altijd even fijn
Een gevoel hebben dat je verkeerd zit
En hier niet moet zijn
Het uitspreken is niet voor mij weg gelegd
Dat heb ik je al meerdere malen gezegd
Op die momenten
Wil ik er niet meer zijn
Wanneer ik voel dat mensen me niet begrijpen
Dat hun bezig zijn geweest
Om hun messen te slijpen
Ik voel me dan niet welkom
Niet begrepen
En vooral niet geaccepteerd
Hebben die mensen
Dan niet net zoals ik
Van hun fouten geleerd
© Michèlle
Het kreeg mij stil
Het verhaal van wat een ander vandaag vertelde
Was voor mij iets dat ik even tot tien telde
Om niet mijn tranen te laten zien omdat ik me precies zo voel
Over de relaties met andere of mensen dicht bij staan
Of jij wilt hebben staan
Maar voor sommige mensen is het niet op die manier gegaan
Hebben net als ik moeten knokken
Om te late zien dat we het ergens waard zijn
Maar het gemis en de angst maakte me klein
Ik wist wanneer ik het met jullie zou delen
Dat ik weg zou lopen en het me even niet meer kon schelen
Wat ik voelde wie de volgende was om het op af te vuren
Want ik wist dat gevoel nog wel even zal duren
Angst om te falen of teleurgesteld zijn en dat dan bevestigd krijgen
Dat word er dan gezegd en weet me te zwijgen
Want het weet bij mij de tranen te laten stijgen
Die ik juist niet wil laten zien op dat moment
Omdat dat iets is waar ik niets trots op ben]
Het kreeg me stil
De verhalen over andermans situaties
Het gevoel hebben dat je zelf een stap terug moet zetten
Omdat je ander er extra op moet letten
Wat je gaat zeggen om je er niet bij neer te leggen
Het raakte me het deed me verdriet en ook nog even pijn
Toen ik het in een pan systeem beschreef kreeg ik het idee
Dat ik hier tussen bepaalde mensen niet meer hoorde te zijn
Omdat ik ze teleurstel en niet meer mee tel
Dat ik faal of hier niet te hard voor vecht
En dat iemand me dat dan mee geeft voelt terecht
Het komt toch iemand die dicht bij je staat
Dus het kreeg me stil
Als je dingen om je heen hoort
Dat is iets wat mij tot op het netvlies heeft doorboort
Er weinig woorden voor gehad
Geen 3 letterwoord die het gevoel kan omschrijven
Want het kreeg me stil
En ik sloeg enorm dicht naar binnen
En dat was iets wat ik niet wilde
Want het was bij mij diep van binnen
Zo’n zelfde pijn die om een hand gilde
© Michèlle
Ik
Ik ben nu eenmaal wie ik ben
Ik zeg niet dat ik er altijd even blij mee ben
Soms dan zou ik een ander willen zijn
Dan even weg zijn van de ellende pijn
Zonder ellende of ERS
Want het staat in geheugen en nog erg vers
Ik weet dat reageren voor mij kan verschillen
Soms is rustig maar soms staat de vloer op trillen
Maar dit iets waar men mee kan helpen
Er naar kan vragen wat er scheelt
Zodat ik misschien op een rustige mijn emoties met een ander deelt
Want nu word IK er raar op aan gekeken
En daarin voel ik mij breken
Ik weet maar ik werk er aan
Om anders in mijn schoenen te staan
Maar dat wil zeggen
Dat ik niet meer in ben voor grap
Of geen trek meer heb in een snelle hap
Ik ben steeds die ene meid
Die voor een ander altijd klaar staat
Ook al zit krap in tijd
En misschien reageer ik niet altijd even rustig en kalm of in de juiste flow
Word ik misschien extreem boos omdat ik voor het verkeerde koos
En dit misschien letterlijk op mezelf afreageer
Het maakt me geen emo het maakt het voor mezelf moeilijker als er zo gedacht word terwijl ik het wel probeer
Maar ik voel al rot ik draai in een tornado of in een briesje rond met emoties en gedachten
Maar als mensen mij belachelijk maken met grapjes waar ik niet tegen kan en kan hendelen
Weet dat de frustratie niet te verzachten
Ik wil niet dat andere mij anders gaan beoordelen
Over de dingen die er nu in mijn spelen
Het heeft een reden en dat jaren lang dingen niet verwerken
Waardoor de emoties die binnen in zaten wisten te versterken
Ik kon er niet meer tegen maar vergeet niet
Dat ik wel stap heb gemaakt
Om hulp in te vragen
Ik snap ook niet waarom ik een ander er over hoor klagen
Niet iedereen is perfect
Niet iedereen haalt het hoogte hbo
Iedereen is toch gelijk in waarde
Maar toch denken er mensen zo
Ik word nu aan gekeken
Maar ik ben en blijf altijd de Michèlle
Achter de ERS blond grappig maar iemand die er wel altijd staat
En het liefst geen steken of fouten achter laat
Ik ben nu eenmaal zo gecreëerd
Maar men mag niet zeggen dat ik dit niet heb geprobeerd
Want ik een strijd aan
Omdat ik gewoon ook een keer
Voor een spiegel wil staan
En recht in de ogen kan aan kijken
Zodat er niemand meer is die me nu met een vreemd persoon blijft vergelijken
Want ik ben niet vreemd of ik ben raar
Mijn emoties nemen soms de overhand en dat voelt voor iedereen enorm naar
Maar wanneer iemand mij steunt en me er door heen praat
Weet ik het zeker dat het niet alleen om de ERS maar ook om de werkelijke ik van binnen gaat
Want ik heb hier niet voor gekozen het is voor me besloten
Door het verleden want dat behoorlijk klote
Nu ga ik aan toekomst werken om mezelf beter voelen
Om voor mezelf als IK persoon te staan en te denken
En om te beginnen mezelf hierin met de ERS rust te schenken
Geen strijd leveren met iets waar ik niets aan kan doen
En hopelijk word dat gewaardeerd en houden andere hun fatsoen
Want ik ben niet gek
Iedereen gaat wel eens op zijn bek
Maar vergeet dan niet
IK werk hier nu aan en het moeilijk
Maar het moet er uit de emoties het verleden waaronder boosheid en verdriet
Want alles moet een plaats krijgen
Zodat ik verder kan en over de belangrijkste dingen
Tegen de belangrijkste mensen niet hoeft te zwijgen
Maar weet dat ik er mag zijn
Om wie ik ben om wat ik heb
en wanneer dat kan Voelt het voor mij weer vertrouwd
En vind het leven en nog om te leven nog een beetje fijn
Want dit ben IK situaties en mensen hebben dit nu gecreëerd en nu ik dit voor mezelf helemaal beschreven
En het met een ander wil delen weet ik dat de 1e stap is gezet en dat hier van al veel dingen heb geleerd
Maar zonder steun van andere mensen die in mij geloven
Had ik het niet kunnen beloven
Om door te zetten om op mijn stappen te letten
Om voor een doel en droom te gaan
Zodat wanneer ik weer helemaal oke genoeg ben
Er ook weer staan
© Michèlle
Over de helft En nog grote stap verder
Het voelt zo raar
Al 10 weken gehad
En nog voelt het soms zo enorm naar
Emoties uitspreken
Angst hebben om te breken
Niet meer in pan 5 vliegen
Is het enige wat mij tot nu heeft verder gebracht
Verder heb ik er niet over nagedacht
Mensen die je steunen en begrijpen
En soms mee helpen om de messen aan te slijpen
Niet altijd het woord kut gebruiken of er van te zijn
Want dan je hoor een ander woord is soms wel fijn
Denk dan niet aan klote maar aan rot vervelend of pikant
Want er zo veel meer aan de hand
2 mensen die diep op je gevoel in gaan
Waar ik soms niet bij stil wil staan
Het raakt me te diep of ik wil niet continu aan het woord
Omdat ik een ander de kans moet geven te spreken
Zoals het nu eenmaal hoort
Het hoeft niet altijd over mij en mijn ding te gaan
Ik vind het belangrijk om ook bij een ander stil te staan
Niet altijd aan mezelf hoeven Denken
Maar een ander ook zijn moment te schenken
We leren nu hanteren en te werken met pannen
Maar ik sta niet echt zo in mijn schoenen
Dat ik mijn weken hierna durf ik te plannen
Vooral omdat ik nu merk wat het los weekt
En ik zo iemand ben die dat niet meteen uitspreekt
Een doel heb niet direct omdat ik nog veel moet verwerken
Om een doel te maken en te versterken
Ik kan me daar boos om maken zonder in pan 5 te komen
Ik schrijf op ik krop het op of laat het maar gebeuren
waarom iets aangeven als ik niet zo moet zeuren
we zijn halverwege geweest
en de grote stappen vooruit vielen tegen
want nu wil er flink wat emoties door heen vegen
soms een flinke tegenvaller
soms een knaller
maar ik moet door
al doe ik dat soms niet eens meer voor mezelf
maar omdat het moet want anders voelt dat ook niet goed
stel ik een ander teleur
en is het cirkeltje weer rond en vind iedereen mij de grootste zeur
maar we zijn nu over de helft
opgeven ja daar heb ik gedacht
steeds vaker omdat ik het moeilijk vond om geen doel meer te vinden
maar wanneer ik nu stop op mijn weg dan zie ik alleen maar obstakels
want wanneer ik mijn doel nu van mijn ogen ga houden zie ik die steeds keer op keer
en ja als dat gebeurt en ik nog meer obstakels zie terwijl ik zo hard knok dan hoeft het van mij eventjes niet meer
dan maakt pan 1 of pan 5 voor mij geen verschil
want opgeven is soms een gedachte maar dingen verwerken hoe moeilijk en hard het ook is
is iets wat ik nu echt wil
© Michèlle
Het zit er bijna op
Bijna 20 weken lang
Een en al emoties
Was het in een briesje
Een stilte of een opgeladen gevoel
We hadden allemaal een doel
Maar sommige mensen vielen af
Ze vonden het moeilijk of niet passen in het straatje
Het paste een lange periode op mijn paadje
Tot voor de vakantie
Toen ik er ergens na ben gaan kijken
Omdat ik het liever wilde ontwijken
De emoties het open zijn over wat iets met je doet
Het voelt nu na dat ik er aan begon te wennen
Eigenlijk niet eens meer zo goed
Nu voelt het alsof ik niet gehoord word
Door een enkeling
En dan maakt het praten niet mijn ding
Eerst hoopte ik zo nog weken door te kunnen gaan
Nu ben ik blij als ik buiten hun bereik kan staan
Het gaf me stoorzenders en enorm veel ruis
Het voelde niet pluis
Maar gelukkig zit je in een groep
Met mensen die me hebben geholpen
Hebben gehoord me moed hebben ingesproken
Mensen die me in mijn waarde hadden gelaten
En dat maakt het dan moeilijk om zo’n warme groep te verlaten
© Michèlle
Wat is voor mij vriendschap
Mensen vertelde mij ook
Je moet jezelf op 1 zetten
Jij bent de belangrijkste persoon in jou leven
Helaas kon ik daar nooit echt naar streven
Ik wil er voor een ander kunnen zijn
Om die te helpen met het verminderen van de pijn
Even niet aan mijn eigen bende hoeven denken
Maar een ander die schouder willen schenke
Wat vriendschap voor mij betekent
Een hoop
Soms geef ik meer om ze
Dan om mijn eigen leven
Ik leef voor en met ze
Want zonder hun kon ik het niet
En had ik alles al opgegeven
© Michèlle